Berichten

Zin Psychotherapie mindfulness
,

Pelgrimsroute

Zin Psychotherapie mindfulness

 

Oktober… regen, grijze dag, vallende blaadjes. Ik raap het boekje op, dat zonet uit mijn handen glipte. Onhandig veeg ik de modder uit over de bladzijde, in een poging het er weer zo goed als nieuw uit te laten zien. Mijn paraplu zakt weg tussen mijn hoofd en schouder, waardoor het boekje bijna weer uit mijn handen valt. Ik herpak mezelf en kijk naar de routebeschrijving en vervolgens naar het kaartje ernaast. De eerste kilometers van deze lange afstandsroute waren leuk. Het kaartlezen, de markeringen zoeken en vinden, je laten verrassen door nieuwe paden en weten dat je eindpunt die dag een andere is dan je beginpunt. Ik heb als ongeoefende wandelaar voor een etappe van ongeveer 20 kilometer gekozen. Na de beginnerseuforie kom ik echter van de regen in de drup. Het balen van mijn nieuwe, besmeurde boekje. De eerste keer een markering missen, waardoor ik een heel stuk terug moet lopen. Daar heb ik een hekel aan, dezelfde weg teruglopen, wetende dat elke stap voorwaarts geen vooruitgang betekent. Maar goed, ook dat gaat voorbij en ik ga vol goede moed verder. Een volgend obstakel ontstaat als ik kilometers aan een stuk door lange, rechte, saaie wegen bewandel. Nee, verdwalen zal hier niet gebeuren. Het is monotoon, het weer is monotoon, de seconden en de meters glijden gestaag voorbij. En dan de eerste pijn in mijn onderrug. Ik merk dat ik sneller ga lopen. Onbewust voortgejaagd door de gedachte, dat hoe sneller ik ga, hoe eerder ik van de pijn af ben, van de saaie stukken en mijn doel heb bereikt. En dan dringt het tot me door… Zo doe ik dat met meer dingen: Als het moeilijk wordt, als ik iets pijnlijk vind, dan voer ik het tempo op, zet er mijn schouders onder, om de klus maar zo snel mogelijk te klaren. Dat is soms goed. Maar ik ervaar tijdens deze wandeling dat ik dan ook aan iets belangrijks voorbijga: wat heb ik eigenlijk nodig? Wat vertellen die pijntjes in mijn lichaam me? Hoe erg is het dat sommige stukken saai zijn; of langer duren; of nergens toe leiden? Wat nou als ik mijn gestelde doel (vandaag) niet bereik?
Ik kom een bankje tegen en besluit een lange pauze te nemen. En een boterham met koffie.

Zin Psychotherapie vertragen inzicht